Më 1 maj 1990, në një prej ditëve më të mëdha të historisë së pajtimit në trevat shqiptare, mbi 500 mijë njerëz u mblodhën në Verrat e Llukës në Komunën e Deçanit, për të qenë dëshmitarë të faljes së qindra gjaqeve dhe hasmërive ndër shqiptarë. Sot, 35 vjet më vonë, kjo ngjarje përkujtohet jo vetëm si një akt simbolik paqeje, por si një moment kthese kombëtare që ngriti ndërgjegjen e një populli për bashkim dhe rezistencë.
Kjo lëvizje historike, e njohur si Lëvizja e Pajtimit të Gjaqeve, u udhëhoq nga intelektualë, studentë dhe aktivistë që besonin se koha për hakmarrje kishte përfunduar dhe se populli shqiptar duhej të bashkohej përballë sfidave që e prisnin. Një nga figurat kyçe të kësaj lëvizjeje ishte Anton Çetta, profesori i mirënjohur dhe ndërmjetës i palodhur, i cili u bë simbol i pajtimit, faljes dhe urtësisë popullore.
Një ngjarje që tejkaloi kufijtë
Falja në Verrat e Llukës nuk ishte thjesht një ceremoni tradicionale. Ishte një akt civilizimi dhe guximi, që i tregoi botës se shqiptari, i njollosur padrejtësisht nga stereotipat e gjakmarrjes, kishte pjekurinë për të ndërtuar paqen vetë, me forcën e fjalës, burrërisë dhe arsyes.
Në atë ditë të madhe, me mijëra familje që ishin në hasmëri, hodhën pas shpine armiqësitë shumëvjeçare dhe bënë betimin për falje. Kjo i dha forcë jo vetëm unitetit shoqëror, por përgatiti terrenin për rezistencën civile dhe më pas për lirinë e Kosovës.
Trashëgimi për brezat
Sot, pas 35 vitesh, kujtimi i asaj dite të shenjtë është një thirrje për vëllazëri, pajtim dhe bashkëpunim. Verrat e Llukës nuk janë thjesht një vend gjeografik – janë një monument i gjallë i paqes dhe maturisë shqiptare. Në kohë kur shoqëria përballet me ndasi të reja, ky përvjetor është një kujtesë e fuqishme se bashkimi vjen nga falja dhe urtësia.
ACTVUSA e përkujton këtë ditë me respekt të thellë për të gjithë ata që kontribuan në pajtimin kombëtar dhe për çdo familje që zgjodhi paqen në vend të hakmarrjes.
Foto nga Google Images
