Debati mbi menaxhimin e naftës në Shqipëri është rikthyer fuqishëm në vëmendje pas deklaratave të Adriatik Lapaj, kreu i lëvizjes “Shqipëria Bëhet”, i cili akuzon për një model të dështuar ekonomik që dëmton drejtpërdrejt qytetarët dhe punëtorët e sektorit.
Sipas Lapajt, çdo ditë nga vendburimet shqiptare nxirren sasi të konsiderueshme nafte bruto, të cilat eksportohen jashtë vendit për përpunim. Ai përshkruan një skemë të përsëritur: nafta shqiptare dërgohet jashtë, rafinohet dhe më pas rikthehet në tregun vendas si produkt i gatshëm – por me çmime shumë më të larta për konsumatorin shqiptar.
“Çdo ditë kalojnë dy trena me nga 12 vagona, që transportojnë rreth 2,500 ton naftë,” thekson Lapaj, duke ngritur pikëpyetje mbi arsyetimin e shpeshpërdorur se “nafta shqiptare nuk bën”. Sipas tij, nëse cilësia do të ishte problem, atëherë nuk do të kishte interes për nxjerrjen dhe eksportimin e saj në këto përmasa.
Ky model, sipas kritikëve, reflekton mungesën e kapaciteteve të brendshme për përpunim dhe një strategji të dobët industriale. Shqipëria, ndonëse prodhon qindra mijëra ton naftë në vit, vijon të jetë e varur nga importi i produkteve të rafinuara, duke i ekspozuar qytetarët ndaj çmimeve të larta dhe të paqëndrueshme.
Një tjetër dimension i rëndë i kësaj situate është ai social. Në të njëjtën kohë që nafta eksportohen dhe tregtohet, dhjetëra punëtorë të sektorit mbeten pa paga. Rasti më i përmendur është ai i rreth 800 naftëtarëve të uzinës së përpunimit në Ballsh, të cilët prej kohësh kërkojnë pagesat e prapambetura dhe zgjidhje për të ardhmen e tyre.
Një vend që zotëron burime natyrore si nafta, por nuk arrin t’i kthejë ato në mirëqenie për qytetarët dhe punëtorët e vet, ngre pyetje thelbësore mbi mënyrën e menaxhimit të pasurive publike.
Në thelb, çështja nuk është vetëm ekonomike, por edhe politike dhe sociale: a po shfrytëzohen burimet kombëtare në interes të publikut, apo modeli aktual favorizon një cikël ku Shqipëria humbet vlerën që vetë krijon?
Kjo mbetet një pyetje që kërkon përgjigje të qarta dhe, mbi të gjitha, transparencë.
Ja postimi i plote:
”Do thoni ju çfarë bëhet me naftën shqiptare?! Më ndiqni! Çdo ditë kalojnë 2 trena, nga mëngjesi në darkë. 12 vagona, të cilat mbajnë rreth 2,500 ton çdo ditë. Nafta jonë eksportohet, përpunohet jashtë dhe rikthehet këtu për t’u shitur me çmimin më të shtrenjtë në Europë!
Na vjedhin!
Ndërkohë që paguajmë çmimin më të shtrenjtë të naftës në Europë, ne vazhdojmë të eksportojmë naftë bruto pafund!
“Nuk bënë nafta shqiptare”, thonë!
Po nëse nuk bënë, përse lodhen ta nxjerrin dhe eksportojnë me trena?
Nxjerrim qindra mijëra ton çdo vit dhe sërish, dalim me humbje! Po atëhere përse vazhdojmë ta nxjerrim, kur asgjë nuk fitojmë!
Sot është dhe dita e punëtorëve. Ne jemi vendi i vetëm në botë që nxjerrim qindra mijëra ton naftë në vit dhe në fund rrogat e punëtorëve mbeten pa paguar. Kemi ende 800 naftëtarë të Uzinës së Përpunimit të Naftës në Ballsh që nuk kanë marrë pagat e tyre.”
Foto nga profili i Adriatik Lapaj
Artikulli pregatitur nga ACTVUSA
