Rama premton park në QSUT, por pacientët presin ilaçe, pajisje dhe një sistem ku mjeku nuk paguhet nën dorë
Në Qendrën Spitalore Universitare “Nënë Tereza” po ndërtohet një strukturë e re e Kardiokirurgjisë, ndërsa Kryeministri Edi Rama ka dalë sot me një tjetër premtim: QSUT-ja do të ketë buxhet pa kufizim për të plotësuar nevojat dhe, brenda dy viteve, territori i spitalit do të transformohet edhe në një park të madh.
Rama foli për ambiente moderne, standard më të lartë kujdesi dhe një parkim të madh me 1,400 vende, që sipas tij do të lejojë largimin e makinave nga territori i spitalit.
Por për qytetarët që përballen çdo ditë me sistemin shëndetësor, lajmi për parkun ngre një tjetër problem: para se të mendohet se si do të duket oborri i spitalit, duhet parë se si funksionon brenda tij.
Pacienti shkon ne spital sepse ka nevojë për mjekim, për analiza, për ndërhyrje kirurgjikale, për barna, për pajisje funksionale dhe për një shërbim shëndetësor ku trajtimi nuk varet nga mundësia e familjes për të paguar më shumë.
Dhe pikërisht këtu fillojnë pyetjet reale që një projekt i ri infrastrukture nuk i zgjidh vetvetiu.
Ku janë barnat kur pacienti ka nevojë për to? Ku janë pajisjet mjekësore kur një familje përballet me një diagnozë të rëndë? Sa kohë duhet të presë një pacient për një ekzaminim apo ndërhyrje?
Dhe mbi të gjitha, çfarë bëhet me kulturën e pagesave nën dorë që vazhdon të jetë një nga shqetësimet e raportuara për sistemin shëndetësor shqiptar?
Një raport mbi perceptimin e korrupsionit në shëndetësi e përshkruan sektorin si veçanërisht të ekspozuar ndaj praktikave korruptive, duke përfshirë jo vetëm prokurimet dhe kontratat, por edhe raste të pagesave jashtë sistemit për shërbime që duhet të ofrohen falas.
Edhe raportime të vitit 2026 kanë ngritur shqetësime për prokurimet publike në shëndetësi, transparencën dhe kontratat. Vetëm në një databazë monitorimi të prokurimeve shfaqen procedura të sinjalizuara me “red flags”, përfshirë një procedurë për mirëmbajtjen e një pajisjeje CT për QSUNT-në me fond limit mbi 23 milionë lekë. Një “red flag” është sinjal rreziku për një procedurë dhe nuk do të thotë automatikisht se është kryer shkelje apo korrupsion.
Pra, problemi nuk është se Shqipëria po ndërton një spital të ri. Përkundrazi, çdo investim që përmirëson kushtet ku trajtohen pacientët është i rëndësishëm.
Problemi është se një fasadë e re nuk mund të përdoret si zëvendësim për një sistem që duhet të funksionojë në çdo hallkë.
Mund të kesh dhoma të reja, korridore të rinovuara, parkim me 1,400 vende dhe një park të bukur. Por nëse pacienti duhet të blejë vetë barna që duhet t’i sigurojë spitali, nëse pajisjet nuk janë të disponueshme kur duhen, nëse familjet përballen me shpenzime të papërballueshme dhe nëse qytetari mendon se duhet të fusë dorën në xhep për të marrë shërbimin që i takon, atëherë problemi kryesor nuk është gjelbërimi jashtë godinës.
Është sistemi brenda saj.
Madje, vetë Rama sot deklaroi se nuk duhet të ketë më kufizim në buxhetin e QSUT-së dhe se nevojat duhet të adresohen me buxhetin e vitit 2027.
Kjo do të thotë se tani ekziston edhe një standard shumë i qartë për t’u matur: jo vetëm sa bukur duket QSUT-ja, por sa mirë funksionon.
Qytetarët nuk kanë nevojë vetëm për fotografi të bukura nga spitali.
Kanë nevojë të dinë se barnat janë aty kur u duhen. Se pajisjet funksionojnë. Se mjeku paguhet nga shteti dhe nuk pret pagesë nga pacienti. Se tenderat janë transparentë dhe paratë publike shkojnë aty ku duhet. Se një familje nuk duhet të shesë gjithçka që ka për të përballuar një sëmundje.
Foto nga Google Images
Artikulli përgatitur nga ACTVUSA
