Sot, më 28 Prill 2025, kujtojmë me nderim dhe respekt 95-vjetorin e lindjes së aktorit dhe regjisorit të shquar shqiptar, Esat Oktrova. Një figurë e ndritur e artit skenik dhe kinematografik, Oktrova mbetet një shembull frymëzimi për brezat e artistëve dhe një simbol i përkushtimit ndaj artit.
Jeta dhe Karriera
Esat Oktrova lindi më 28 Prill 1930 në qytetin e bukur të Pogradecit. Pas përfundimit të shkollës së mesme në Korçë, ai ndoqi Liceun Artistik “Jordan Misja” në Tiranë, ku filloi të shfaqte talentin e tij të jashtëzakonshëm në aktrim. Karriera e tij mori hov kur ai vijoi studimet e larta në Institutin Shtetëror të Artit Teatral në Moskë, ku u diplomua për regji. Kjo përvojë i dha një formim të thellë profesional dhe një vizion bashkëkohor për artin skenik.
Pas kthimit në Shqipëri, Oktrova u emërua regjisor dhe më pas drejtor i Teatrit “Migjeni” në Shkodër. Gjatë viteve të tij në këtë teatër, ai realizoi një sërë shfaqjesh të paharrueshme, duke përfshirë dramatizime të veprave të njohura si “Këneta” dhe “Shtëpi Kukulle”. Oktrova ishte një mjeshtër i interpretimit dhe një vizionar që solli frymë të re në teatrin shqiptar.
Në dramatizimin e romanit “Këneta” (1961) të Fatmir Gjatës, Esat Oktrova krijoi një strukturë skenike të fuqishme dhe shprehëse, duke përdorur një gjuhë lakonike që shmangte ekzaltimin dhe patetikën “revolucionare” të kohës, si dhe heroizmin romantik. Ai e trajtoi heroin, Stavri Larën, me një realizëm mbresëlënës, duke përfshirë gjithashtu një përshkrim të saktë e të besueshëm të veprimeve të kolektivit të punëtorëve, fshatarëve dhe sabotatorëve, siç ishin Abdi Sharra, Zyraka dhe Vasili. Ky konceptim i dha shfaqjes një vërtetësi të ndjerë, duke krijuar emocione të thella dhe impakt të fuqishëm te publiku.
Ndryshe nga kjo qasje realiste, Oktrova solli një frymë madhështore, epike dhe romantike në dramatizimin e veprës “Plaku i Maleve” (1962) të Zija Shoshit. Heroizmi i Bajram Currit dhe reagimi masiv i popullit u shfaqën në një formë të lartë artistike, duke i dhënë dramës një dimension të gjerë dhe domethënës në trajtimin e frymës patriotike.
Ndërkohë, në dramatizimin e romanit “Zekthi” (1964) të Ethel Lilian Voynich, Oktrova u orientua drejt stilit të dramës psikologjike. Ai eksploroi dilemat, luhatjet dhe ndjenjat e përvuajtjes që shoqëruan zhvillimin dramatik të personazheve, duke krijuar një atmosferë të ngarkuar emocionalisht dhe të menduar thellësisht.
Trashëgimia Artistike
Esat Oktrova nuk ishte vetëm një regjisor i shkëlqyer, por edhe një aktor që la gjurmë të thella në skenë dhe ekran. Ai ishte një artist i përkushtuar, i cili e shihte artin si një mision për të pasuruar shpirtin e kombit. Përmes punës së tij, Oktrova kontribuoi në ngritjen e standardeve të teatrit dhe kinemasë shqiptare, duke lënë pas një trashëgimi të pasur që vazhdon të frymëzojë edhe sot.
Në këtë përvjetor të lindjes së tij, ne kujtojmë jo vetëm një artist të madh, por edhe një njeri të jashtëzakonshëm që i kushtoi jetën e tij artit dhe kulturës. Esat Oktrova mbetet një ikonë e pavdekshme, një yll që ndriçon rrugën e artistëve të rinj dhe një simbol i krenarisë sonë kombëtare.
Foto nga Google Images
