Deputeti socialist Vullnet Sinaj, i cili më herët kishte kundërshtuar reformën e re territoriale, në fund vendosi të votojë pro saj, duke pranuar se iu bind vendimit politik të Partisë Socialiste. Një ndryshim që ai e shpjegon me disiplinën partiake, por që lë ende të hapur çështjen e bindjes së tij personale.
Në intervistën e dhënë më 12 Tetor në News24, Sinaj mohoi kategorikisht se kishte pasur presion apo ultimatume për të ndryshuar qëndrim. Sipas tij, diskutimet me kryeministrin Edi Rama dhe drejtues të tjerë të PS-së kanë qenë konstruktive, ndërsa vendimi përfundimtar ishte politik. Ai pranoi se mendimi i tij ishte në minorancë brenda grupit parlamentar dhe se zgjodhi t’i bashkohej shumicës.
Por pikërisht këtu qëndron thelbi i çështjes. Sinaj nuk ishte thjesht një deputet që kishte rezerva për një projekt të ri. Ai kishte kundërshtuar një reformë që parashikon reduktimin e numrit të bashkive nga 61 në 46, përmes bashkimit të 15 bashkive. Më pas, qëndrimi i tij ndryshoi dhe vota përfundoi në anën e vendimit të partisë.
Deputeti argumenton se bashkimi i bashkive të vogla me ato më të mëdha mund të sjellë përfitime ekonomike dhe të përmirësojë shërbimet për qytetarët. Megjithatë, në intervistë ai nuk paraqiti një analizë të re të hollësishme që të shpjegonte se cilat argumente konkrete e bindën të braktiste kundërshtimet e mëparshme. Përkundrazi, theksoi se koha do të tregojë nëse reforma do të rezultojë e dobishme.
Sinaj hodhi poshtë edhe aludimet se vota e tij mund të lidhej me interesat e biznesit, duke këmbëngulur se nuk kishte arsye të frikësohej nga askush. Pa prova konkrete, nuk mund të pretendohet se pas ndryshimit të qëndrimit fshihet ndonjë marrëveshje apo presion. Por mohimi i presionit nuk e zëvendëson shpjegimin politik të një ndryshimi kaq të rëndësishëm.
Vetë deputeti pranoi se, po të ishte i pavarur, mund të kishte votuar kundër. Ky pohim e bën edhe më të qartë peshën që pati përkatësia partiake në vendimin e tij përfundimtar. Në praktikë, bindja ndaj grupit u bë më e rëndësishme se qëndrimi që kishte mbrojtur më parë.
Një tjetër çështje e rëndësishme është e ardhmja e Selenicës, e cila parashikohet të bashkohet me Vlorën. Sinaj është shprehur se qyteti nuk do të humbasë funksionin e tij dhe se zyrat e shërbimeve do të mbeten atje. Por këto janë garanci që do të duhet të provohen në praktikë. Banorët kanë nevojë të dinë nëse do të kenë të njëjtin akses në shërbime, nëse interesat e tyre do të përfaqësohen siç duhet dhe si do të menaxhohen fondet pas bashkimit.
Reforma territoriale nuk është thjesht një ndryshim numrash në hartë. Ajo prek pushtetin vendor, shërbimet publike, buxhetet dhe marrëdhënien e qytetarëve me institucionet. Prandaj, mbështetja e saj kërkon më shumë sesa argumentin se ky është vendimi i shumicës parlamentare.
Vullnet Sinaj ka të drejtë të ndryshojë mendim dhe të mbështesë vendimin e grupit të tij politik. Por, kur një deputet kalon nga kundërshtimi në mbështetje, qytetarët kanë të drejtë të presin një shpjegim të qartë për arsyet që e çuan në këtë përfundim.
Në fund, Sinaj e ka lënë përgjigjen në duart e kohës. Por për banorët e bashkive që do të shkrihen, koha nuk është një argument politik. Ata do ta gjykojnë reformën nga shërbimet që marrin, nga fondet që u vihen në dispozicion dhe nga mundësia për të mos u larguar edhe më shumë nga vendimmarrja. Ndërsa për deputetin, mbetet të shihet nëse rezultatet do ta justifikojnë votën që sot e shpjegon kryesisht me bindjen ndaj partisë.
Foto nga Google Images
Artikulli përgatitur nga ACTVUSA
