Në një kohë kur komunikimi publik ka fuqinë të formësojë mendimet dhe të ndikojë në shoqëri, përdorimi i epiteteve ofenduese në diskursin politik është një praktikë që duhet të shmanget. Së fundmi, kryeministri Edi Rama ka përdorur epitete si “autik politik” dhe “çyrykë” për të etiketuar kundërshtarët e tij politikë, duke shkaktuar reagime të forta në opinionin publik. Këto shprehje, të cilat shkojnë përtej metaforave të zakonshme, kanë ngjallur shqetësime për ndikimin e tyre në stigmatizimin e grupeve të caktuara dhe në uljen e nivelit të debatit politik. Në këtë artikull, do të shqyrtojmë pse përdorimi i epiteteve të tilla është i dëmshëm dhe si mund të promovojmë një diskurs më të respektueshëm dhe përfshirës.
Deklarata si “autik politik” apo “çyrykë”, të cilat janë përdorur për të etiketuar individë apo grupe, nuk janë thjesht metafora; ato mbartin një ngarkesë emocionale dhe sociale që mund të dëmtojë rëndë respektin dhe dinjitetin e njerëzve.
Dëmi i Epiteteve Ofenduese
Përdorimi i epiteteve të tilla:
- Stigmatizon individët dhe grupet: Fjalët si “autik” përdoren jashtë kontekstit mjekësor dhe krijojnë një stigmatizim të padrejtë ndaj personave me aftësi të kufizuara, duke i bërë ata objekt talljeje apo diskriminimi.
- Ul nivelin e debatit publik: Diskursi politik duhet të jetë një hapësirë për ide dhe argumente, jo për sulme personale apo etiketime që polarizojnë shoqërinë.
- Ndikon negativisht në kulturën e komunikimit: Kur liderët përdorin gjuhë të tillë, ata krijojnë një model të gabuar për publikun, duke normalizuar ofendimet dhe mungesën e respektit në bisedat e përditshme.
Rëndësia e Gjuhës së Kujdesshme
Gjuhët e kujdesshme dhe të respektueshme janë themelore për një shoqëri demokratike. Liderët politikë kanë një përgjegjësi të veçantë për të përdorur gjuhë që bashkon, jo që ndan. Në vend të epiteteve, ata mund të përdorin argumente të bazuara në fakte dhe ide, duke krijuar një diskurs konstruktiv që frymëzon qytetarët.
Përdorimi i termit “autik” në një kontekst politik është veçanërisht i dhimbshëm për familjet shqiptare që kanë anëtarë me çrregullime të spektrit autik. Për këto familje, ky term nuk është thjesht një fjalë, por një pjesë e përditshmërisë së tyre, e mbushur me sfida, dashuri dhe përpjekje për të ndërtuar një jetë të denjë për fëmijët e tyre. Kur përdoret si një epitet për të fyer apo për të ulur dikë, ai jo vetëm që banalizon përvojat e këtyre familjeve, por edhe shton një barrë të panevojshme stigmatizimi dhe dhimbjeje. Në vend që të promovojmë një shoqëri që mirëkupton dhe mbështet diversitetin, përdorimi i tillë i gjuhës i largon këto familje nga ndjenja e përkatësisë dhe respektit që meritojnë. Fjalët kanë peshë, dhe është detyra jonë si shoqëri të sigurojmë që ato të përdoren për të ndërtuar, jo për të lënduar.
Një Thirrje për Ndryshim
Është koha që të reflektojmë mbi ndikimin e fjalëve tona dhe të kërkojmë një ndryshim në kulturën e komunikimit publik. Përdorimi i epiteteve ofenduese nuk është vetëm një çështje etike, por edhe një pengesë për progresin shoqëror. Respekti dhe empatia duhet të jenë në qendër të çdo debati, duke na kujtuar se fjalët kanë fuqinë të ndërtojnë ose të shkatërrojnë.
Foto nga Google Images
